La Revolucia Registaro kondamnas per la plej fortaj vortoj la plej lastan eskaladon de la usona registaro kontraŭ Kubo, en ĝiaj klopodoj trudi absolutan blokadon al la liverado de fuelo al nia lando.
La plenuma ordono de la usona prezidanto, anoncita la 29-an de januaro 2026, deklaras supozeblan nacian krizon, laŭ kiu lia registaro povas trudi tarifojn al importaĵoj el landoj, kiuj liveras nafton al Kubo.
Por pravigi tian ekstreman agon, la teksto de la ordono prezentas longan liston de mensogoj kaj kalumniaj akuzoj kontraŭ Kubo. Inter ili estas la absurda aserto, ke Kubo konsistigas “nekutiman kaj eksterordinaran minacon” al la usona nacia sekureco. La prezidanto kaj lia administrado bone scias, ke malmultaj, se iuj, kredas tiajn mensogajn argumentojn, sed ili ne zorgas. Tia estas ilia malestimo al la vero, la publika opinio kaj la registara etiko kiam temas pri pravigi sian agreson kontraŭ Kubo.
Per ĉi tiu decido, la usona registaro, per ĉantaĝo, minacoj kaj rekta devigo de triaj landoj, provas aldoni premon al la ekonomiaj strangolaj mezuroj efektivigitaj ekde la unua oficperiodo de Trump por malhelpi la eniron de fuelo en nian landon. Ĝi plifirmigas danĝeran aliron al la usona ekstera politiko per perforto kaj al la praktikado de siaj ambicioj garantii sian imperiisman hegemonion. Kiel anoncite, Usono postulas la rajton dikti al suverenaj ŝtatoj, kun kiuj nacioj ili povas komerci kaj al kiuj ili povas eksporti siajn naciajn produktojn.
La plenuma ordono de la Prezidanto de Usono do konsistigas flagran malobservon de internacia juro kaj ankaŭ subfosas la Proklamon de Latinameriko kaj Karibio kiel Zono de Paco. Ĝi konfirmas, ke ĝuste la usona registaro minacas la sekurecon, stabilecon kaj pacon de la regiono kaj la mondo.
La registaro de Usono atingis ĉi tiun punkton post malsukceso dum 67 jaroj subigi kaj detrui aŭtentan kaj legitiman politikan kaj revolucian procezon, karakterizitan per plena suvereneco, socia justeco, kaj la antaŭenigo de paco kaj solidareco kun la resto de la mondo.
La historia volemo de Kubo engaĝiĝi en serioza kaj respondeca dialogo kun la registaro de Usono, bazita sur internacia juro, suverena egaleco, reciproka respekto kaj reciproka profito, sen enmiksiĝo en internajn aferojn kaj kun absoluta respekto por la sendependeco kaj suvereneco de ŝtatoj, estas vaste dokumentita.
Kiel ĉiuj scias, inkluzive de la usona registaro mem, Kubo prezentas neniun minacon al Usono, ĝiaj naciaj interesoj, aŭ la bonfarto de ĝiaj civitanoj, kiuj ĉiam estis traktataj kun respekto kaj gastamo kiam ilia registaro permesis al ili viziti la insulon. Kubo ne minacas aŭ atakas iun ajn landon. Ĝi ne estas submetita al sankcioj de la internacia komunumo. Ĝi estas paca, subtena kaj koopera lando, preta helpi kaj kontribui al aliaj ŝtatoj.
Ĝi estas ankaŭ la lando de kuraĝa kaj batalema popolo. Imperiismo eraras kiam ĝi kredas, ke ekonomia premo kaj la decido kaŭzi suferon al milionoj rompos ilian decidon defendi nacian suverenecon kaj malhelpi Kubon fali, denove, sub usonan dominadon.
La internacia komunumo alfrontas la neeviteblan defion decidi ĉu krimo de ĉi tiu naturo estos signo de estontaĵoj, aŭ ĉu racio, solidareco kaj la malakcepto de agreso, senpuneco kaj misuzo triumfos.
Ni alfrontos ĉi tiun novan atakon kun firmeco, trankvileco kaj la certeco, ke racio estas absolute je nia flanko. La decido estas klara: Patrujo aŭ Morto, Ni Venkos!
Havano, 30-a de januaro 2026
