De Roberto Morejón
Nur mallonga tempo pasis inter la raporto de la usona amaskomunikilo Politico, ke la Trump-registaro pripensis mararmean blokadon por malhelpi nafto-liverojn al Kubo, kaj la efektivigo de tiaj reguloj.
Efektive, Usono eldonis ordonon sankcii landojn kun legitimaj komercaj rilatoj kun Kubo, malpermesante al ili sendi hidrokarbidojn al la kariba insularo.
Ĉi tiu decido, kun sia eksterteritoria atingo, ankaŭ negative efikas al triaj ŝtatoj kaj internaciaj ekonomiaj rilatoj, kvankam restas vidi ĉu la tutmonda komunumo cedos al tia premo.
La severa decido sekvis la blokadon de la kapablo de Venezuelo sendi petrolprovizojn al Kubo post la milita atako, kiu kaŭzis la kidnapon de prezidento Nicolás Maduro kaj lia edzino.
Konsiderante ĉi tiujn eventojn, la kuba registaro agnoskis, ke neniuj petrolŝipoj rajtis eniri ĝiajn havenojn dum pluraj semajnoj, rezultante en mankoj.
La ultimato al la mondo por malhelpi la eksportadon de tiel nomata “nigra oro” al Kubo sekvas la plifortigon de la blokado, kies unua paŝo estis farita dum la komenca oficperiodo de Trump, tendenco nun emfazata.
La minaco aŭ trudado de arbitraj kaj misuzaj tarifoj malobservas internacian juron, liberkomercajn principojn kaj la Ĉarton de Unuiĝintaj Nacioj.
Ĝi ankaŭ celas emfazi la materiajn malfacilaĵojn, kiujn alfrontas kubanoj pro la ekzistanta blokado, kaj celas senigi ilin de esencaj rimedoj por ekonomia vivo, sano kaj edukado.
Estis ironio, simila al brutaleco, ke Usono anoncis asignon, kiun ĝi priskribis kiel humanitaran helpon, al la orienta regiono de la kariba nacio, kiu estis detruita de la Uragano Melissa.
Multaj kubanoj scivolis, kiel ili povus kredi tion, kio estas prezentita kiel bonvola gesto de registaro, kiu ankaŭ minacas ilian supervivon per la energia blokado.
Aŭtoritatoj en Havano raportis, ke, fronte al la ekonomia agreso, ili serĉas solvojn kaj efektivigas direktivojn por trakti severan fuelmankon.
La anoncoj ne evitis travideblecon, emfazante ke la energikrizo metas la landon antaŭ tre malfacilajn tempojn.
La kolapso estas parto de la retoriko de Trump, sed ne parto de la kuba pensmaniero, asertis la registaro, aldonante ke landoj, institucioj kaj kompanioj esprimis sian pretecon kunlabori kun la kariba nacio.
