Por taksi la ĉeeston de Che en la konvinkoj kaj ĉiutagaj agoj de la kuba junularo, la Unua Sekretario de la Centra Komitato de la Partio kaj Prezidanto de la Respubliko, Miguel Díaz-Canel Bermúdez, havis kortuŝan interŝanĝon kun grupo de elstaraj junuloj, kiuj ĉiutage honoras la “Heroan Gerilanon” en diversaj sektoroj. La renkontiĝo okazis la 8-an de oktobro en la Palaco de la Revolucio, markante la 59-an datrevenon de la morto de Ernesto Guevara de la Serna en batalo.
Inspirite de la vortoj de D-ro Dayli Sánchez Lemus — vicdirektorino de la Oficejo pri Historiaj Aferoj de la Ŝtata Konsilio, kiu emfazis la daŭran kapablon de Guevara renoviĝi kaj la devon de junuloj serĉi lin preter simplaj statuoj kaj la falsaj rakontoj provantaj malplivalorigi lin — la junuloj prenis la parolon por reflekti pri tio, kiel Che plu vivas kaj restas esenca en la hodiaŭa Kubo.
Tio estis la kazo por Leané Proenza, kunordigantino de la Komunuma Junulara Reto en “popola konsilio” en la municipo Playa; per sia gvidado, ŝi iniciatis aliajn projektojn kiel *Farmajoven*.
La kunveno ankaŭ elstarigis la spertojn de medicinaj studentoj. Alejandra de la Cruz Moreno, kuracisto-specialiĝanto pri interna medicino, rakontis kiel ŝiaj kolegoj — gvidataj de la Ligo de Junaj Komunistoj — subtenis la zorgadon pri pacientoj en la Infana Hospitalo de Centro Habana dum la kresko de arbovirusaj malsanoj.
En komuna agado, kiu ankaŭ inkluzivis la ŝtatestron, la junuloj engaĝiĝintaj en dialogo kun la gvidanto identigis la “gevarismajn” ecojn, kiuj formas la idealon de la “Nova Homo”, kiel konceptis ĝin la Ĉefkomandanto Fidel Castro. Inter la diskutitaj temoj estis rigoro, kamaradeco, memkritiko, gvidado per ekzemplo, milita strategio, malegoismo, la taŭga ekvilibro inter moralaj kaj materiaj instigiloj, kaj marksismaj kaj ekonomiaj konceptoj.
Emily Puisseaux Moreno, oficistino ĉe la Direktoraro pri Multflankaj Aferoj de la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj, alvokis defendi ĉiun ideon aŭ projekton kun preteco lerni kaj kapablo pri empatio. Dume, Juan Carlos, profesoro pri ekonomiko ĉe la Universitato de Havano, emfazis la kontinuan intelektan evoluon, kiu karakterizis Ernesto Guevara-n; li ĉiam pledis kontraŭ tio, ke oni fariĝu viktimo de dogmismo aŭ de la trosimpligoj troveblaj en lernolibroj.
La rimarkoj de Mourid — reprezentanto de la palestina junularo kaj kuracisto diplomita ĉe la Latina-Amerika Medicina Lernejo — havis apartan signifon; li memorigis, ke Che estis la unua revoluciulo de internacia graveco, kiu vizitis la Gaza-Strion — gesto simbolanta la komencon de solidareca ligo, kiun Kubo daŭre honoras.
Aŭdinte pri la ĉiutagaj luktoj de tiu grupo da junuloj, kiuj rigardas Che kiel ekzemplon, Prezidento Díaz-Canel laŭdis la fondon kaj starigon de la Komunuma Junulara Reto. Tiu reto servas kiel fundamento por aktualaj projektoj, kiuj helpas solvi kvartalajn problemojn, kaj kreas spacojn, kie oni honoras Ernesto Guevara-n.
En sia parolado al la junuloj, la Prezidento parolis pri la reciproka admiro inter la “Heroa Gerilano” kaj Fidel. Li urĝe petis, ke la frazo “esti kiel Che” ne reduktiĝu al simpla slogano; male, li diris, ĝi devus esti “kora sento portebla dum la tuta vivo.”
En pli persona tono, la Prezidanto rakontis spertojn el sia propra evoluo kiel revoluciulo en Santa Clara — urbo forte ligita al la tempo, kiun Che pasigis en Kubo. Li memoris sian partoprenon, kiel infana pioniro, en la rekonstruo de la konkero de Santa Clara kaj sian admiron pri tiu decida urba batalo de la revolucio. Li ankaŭ rakontis, kiel la Universitato de Las Villas volis atribui al Che honoran diplomon — honoro, kiun Che rifuzis pro sia kredo, ke rekono devus esti kolektiva anstataŭ individua. Li krome memoris la paroladon, en kiu Che priskribis, kiel la kuba universitato, meze de la Revolucio, devis “vesti sin per la vestoj de la blankulo, la *mulato* kaj la kamparano.”
Li rememoris la serĉadon de la restaĵoj de Che — trovitaj dum la memorado de la 30-a datreveno de lia morto — kaj la procezon de konstruado de la monumento en Santa Clara, kie li ripozas apud siaj kamaradoj.
La kunveno finiĝis per la komuna konvinko, ke la omaĝo al Che devas esti ĉiutaga, kaj ke per la aktiva rolo de la kuba junularo — en ilia kreema rezistado kaj ilia engaĝiĝo al la plej justaj aferoj — la heredaĵo de la Heroa Gerilano restas viva kaj daŭre multobliĝas.
De Claudia Díaz
