Ekde la pasinta dimanĉo, kiel en la tuta la lando, loĝantoj de la nevenkebla provinco Santiago de Kubo subskribas la alvokon “Mia subskribo por la Patrujo”, kiu, kiel Odanis Gutiérrez Caraballo diris al la gazeto Granma, “estas simple maniero subteni la sendependecon, kiun ni atingis la 1-an de januaro 1959, kaj kiun Fidel Castro proklamis ĝuste ĉi tie en ĉi tiu urbo.”
“Mi subskribas ĝin kontraŭ la blokado trudita al ni de Usono, kiu interrompas la normalan kurson de la vivo; ĝi estas la radika kaŭzo de niaj problemoj. Ĉio estus pli bona sen la blokado, kiu malrespektas internacian juron,” emfazis la juna Leinier Suárez Acosta.
Simile, Alina Portuondo Rodríguez kredas, ke “ni emeritoj estas inter tiuj, kiuj plej multe sentas la efikojn de ĉi tiu politiko; mi naskiĝis en 1956, kaj la blokado datiĝas de la fruaj 1960-aj jaroj. Mia subskribo estas kontraŭ enmiksiĝo kaj minacoj de milito; mi subskribis ĝin por paco kaj respekto al nia historio.”
Nia lando, deklaris inĝeniero Yunior Guevara, “rajtas vivi en paco. Miaj filinoj rajtas je estonteco libera de la ekonomia sufokado de la blokado. Ĉi tio ne estas nur slogano, ĝi ne estas politika retoriko, ĝi estas la terura realo, kiun potenco kiel Usono trudas al ĉi tiu insulo.”
“Ni gardas la restaĵojn de Martí, Fidel de Céspedes, Mariana, Frank, la atakantoj de Moncada, kaj multaj aliaj herooj kaj martiroj en la tombejo Santa Ifigenia. Ili ĉiuj batalis por sendependeco; ni ne povas perfidi ilin. Ĉi tiuj estas potencaj kialoj por subskribi por la patrujo,” deklaris Arismeidi García Rosales, membro de la Federacio de Kubaj Virinoj.
Fonto: Granma
